Waarom luisteren naar de stilte ruimte schept
In het geluid van de wereld hunker ik naar stilte. De afgelopen tijd probeerde ik haar te zoeken. Dat was niet altijd gemakkelijk in het nieuws dat de wereld overspoelde, de veranderingen die zich afspeelden en de chaos die voelbaar was in een ander land. Een ander land ver weg, maar dat ineens zo dichtbij kwam. Niet alleen voor ons, maar ook in landen ver weg waar de honger loerde door ongebakken brood.

Alle geluiden, berichten, nieuws, verhalen, het veroorzaakte een kakofonie aan stemmen in mijzelf waarin ik richting zocht waar naar te luisteren. Hoe mij er toe te verhouden.

Terwijl ik door de bossen struinde, zocht ik de stilte tussen alle verhalen. De stilte om te zijn, om me op de een of andere wijze te verhouden tot alles wat er gebeurde in de wereld. Gebeurtenissen die niet nieuw zijn in de menselijke geschiedenis. Oorlog, onderdrukking, honger, overheersing: het is van alle tijden. Alleen de nabijheid bracht ons in beweging, de nabijheid raakte ons aan in onze eigen leefwereld.

De bomen keken op mij neer en zwegen. Ik vroeg mij af hoe zij met deze verhalen omgingen, hoe zij zich verhouden tot veranderingen, tot indringers in hun leefwereld. Ze bewegen mee wat komt. Ze beschermen zich tegen gevaar van buiten. Ze voeden elkaar. Of met andere woorden, ze blijven als geheel leven in alles wat beweegt. Soms vallen ze neer op aarde, zoals bij de heftige stormen van een paar weken geleden, soms trotseren ze de wind. En de neergevallen bomen – hoezeer ik bij sommige ook treurde omdat ik er zo van genoten had onder hun takken te schuilen- worden weer schuilplaatsen voor vogels, voeding voor mieren, wormen en pieren.

Dat grotere leven voelen en ervaren ook al stormt het, ook al waait er van alles over ons heen, is wellicht de kunst om te kunnen dragen wat er gebeurt. Nu is het een oorlog in nabijheid, later wellicht een overstroming van rivieren door het smeltende ijs op de polen. Maar al die tijd stroomt het leven verder, het grootsere leven van de aarde dat al zovele miljarden jaren bestaat.

Door samen te vallen voor een moment met het leven van de aarde, met de stilte in de natuur, met de stille stemmen van de bomen, kon ik die ruimte van het leven ervaren en voelen. Kwam ik zelf weer tot leven. Want als er iets te leren valt in tijden van onzekerheid, chaos of verandering is wel dat het leven altijd verder stroomt, altijd er weer nieuwe momenten ontstaan, altijd weer nieuw leven ontstaat, zelfs als angst, chaos en dood je overspoelt.

Dat wil niet zeggen dat ik zo nu en dan niet meegesleept wordt in het nieuws, de chaos mij onrustig maakt of verhalen mij raken. Ik ben een mens en juist in het menselijke zijn ontdek je het leven. Maar de stilte is wel een schuilplaats voor mijn ziel, waar zij even het perspectief van het grotere leven kan ontdekken en tot rust kan komen.

De verbinding met al wat leeft staat ook centraal in het werk van Anaya Academy. Ik werk met diverse methodieken en werkvormen. Wil je ook ontdekken hoe je kan luisteren naar de ruimte en stilte van de natuur? Je bent van harte welkom bij Anaya Academy.

De eerste weken van het nieuwe jaar zijn al weer voorbij. Misschien ben je het jaar goed begonnen of misschien ben je het gevoel van zo’n heel nieuw jaar al weer helemaal vergeten.

Het is ook een manier van tijdsindeling die we met elkaar hebben afgesproken. Zoals we de tijd ook verder hebben opgedeeld in maanden, weken, uren en zelfs minuten: zo heeft een scholier 45 minuten voor een les, een huisarts 10 minuten voor een consult en is een trein bij 1 minuut al vertraagd.

Het opdelen van de tijd in eenheden verwijdert onszelf van de ervaring van een tijd die cyclisch is en altijd in beweging is als een voortdurende stroom van het leven zelf. In de natuur zien we deze vorm van tijd weerspiegelt.

De bomen hebben geen besef van een nieuw jaar of een nieuwe minuut. Zij voegen zich naar het licht, het donker, de zon, de regen of de wind. Zij zijn met alles wat er in hun omgeving speelt en geven zo vorm aan het leven. Dat zij hierdoor wel gevormd worden blijkt onder meer uit de wetenschappelijke studie die we dendrochronologie noemen.

Deze studie houdt zich bezig met jaarringen van bomen die zichtbaar worden wanneer je naar een boomstronk kijkt (zie foto). Aan de hand van de jaarringen kunnen ze niet alleen nagaan hoe oud een boom is maar ook wat de veranderingen in het klimaat voor invloed heeft gehad op de vitaliteit van bossen. De jaarringen die zich in de bomen schuilhouden onthullen zo een wereld waar we van kunnen leren: wat was het klimaat, welke invloed had dit op de groei en het leven van de bomen? (gelukkig hoef je voor deze studie geen bomen om te hakken om de ringen te tellen, er zijn kleine boortjes waarmee je hele dunne lange staafjes uit de boom kan halen en zo de ringen kan onderzoeken). Zo onthullen de bomen in stilte hun eigen verhaal. En verwonderen wij als mens ons daarmee over het mysterie van het leven.

In bomen van meer dan duizend jaar oud ontstaan jaarringen soms in een regelmatige cadans; soms door een verandering van dikte of kleur wat een droogte of juist een regenperiode tekent. Steeds is de boom erin geslaagd zijn bestaan veilig te stellen. Door zich aan te passen aan de wereld om hem heen. Mee te bewegen met wat is, terwijl hij stevig geworteld in de aarde staat. En mocht hij toch omwaaien, dan is hij niet dood of is het leven niet ten einde. Nee, dan is hij voeding voor al het leven dat op de aarde leeft: mieren, torren, wormen en ook nieuwe kleine bomen die weer naar het licht reiken. Het doet je als mens beseffen hoe lang alles al leeft en zich voortdurend verhoudt tot veranderingen in de omgeving.

Juist in de eerste maand van het jaar, waarin we vaak nog met tijd leven en bedenken dat er een nieuw jaar voor ons ligt, kan het prettig zijn om ons met de natuurtijd te verbinden. Er ligt immers altijd een nieuwe tijd voor ons, we kunnen iedere dag opnieuw beginnen en beseffen dat we in een voortdurende beweging van het leven aanwezig zijn.

Tijd is een perspectief en het is maar net vanuit welk perspectief je naar het leven en de wereld om je heen kijkt. Wanneer je je perspectief verandert, beweegt ook je ervaring van het leven en blik op de wereld mee.

De eerste weken van het nieuwe jaar zijn al weer voorbij. Misschien ben je het jaar goed begonnen of misschien ben je het gevoel van zo’n heel nieuw jaar al weer helemaal vergeten.

Het is ook een manier van tijdsindeling die we met elkaar hebben afgesproken. Zoals we de tijd ook verder hebben opgedeeld in maanden, weken, uren en zelfs minuten: zo heeft een scholier 45 minuten voor een les, een huisarts 10 minuten voor een consult en is een trein bij 1 minuut al vertraagd.

Het opdelen van de tijd in eenheden verwijdert onszelf van de ervaring van een tijd die cyclisch is en altijd in beweging is als een voortdurende stroom van het leven zelf. In de natuur zien we deze vorm van tijd weerspiegelt.

De bomen hebben geen besef van een nieuw jaar of een nieuwe minuut. Zij voegen zich naar het licht, het donker, de zon, de regen of de wind. Zij zijn met alles wat er in hun omgeving speelt en geven zo vorm aan het leven. Dat zij hierdoor wel gevormd worden blijkt onder meer uit de wetenschappelijke studie die we dendrochronologie noemen.

Deze studie houdt zich bezig met jaarringen van bomen die zichtbaar worden wanneer je naar een boomstronk kijkt (zie foto). Aan de hand van de jaarringen kunnen ze niet alleen nagaan hoe oud een boom is maar ook wat de veranderingen in het klimaat voor invloed heeft gehad op de vitaliteit van bossen. De jaarringen die zich in de bomen schuilhouden onthullen zo een wereld waar we van kunnen leren: wat was het klimaat, welke invloed had dit op de groei en het leven van de bomen? (gelukkig hoef je voor deze studie geen bomen om te hakken om de ringen te tellen, er zijn kleine boortjes waarmee je hele dunne lange staafjes uit de boom kan halen en zo de ringen kan onderzoeken). Zo onthullen de bomen in stilte hun eigen verhaal. En verwonderen wij als mens ons daarmee over het mysterie van het leven.

In bomen van meer dan duizend jaar oud ontstaan jaarringen soms in een regelmatige cadans; soms door een verandering van dikte of kleur wat een droogte of juist een regenperiode tekent. Steeds is de boom erin geslaagd zijn bestaan veilig te stellen. Door zich aan te passen aan de wereld om hem heen. Mee te bewegen met wat is, terwijl hij stevig geworteld in de aarde staat. En mocht hij toch omwaaien, dan is hij niet dood of is het leven niet ten einde. Nee, dan is hij voeding voor al het leven dat op de aarde leeft: mieren, torren, wormen en ook nieuwe kleine bomen die weer naar het licht reiken. Het doet je als mens beseffen hoe lang alles al leeft en zich voortdurend verhoudt tot veranderingen in de omgeving.

Juist in de eerste maand van het jaar, waarin we vaak nog met tijd leven en bedenken dat er een nieuw jaar voor ons ligt, kan het prettig zijn om ons met de natuurtijd te verbinden. Er ligt immers altijd een nieuwe tijd voor ons, we kunnen iedere dag opnieuw beginnen en beseffen dat we in een voortdurende beweging van het leven aanwezig zijn.

Tijd is een perspectief en het is maar net vanuit welk perspectief je naar het leven en de wereld om je heen kijkt. Wanneer je je perspectief verandert, beweegt ook je ervaring van het leven en blik op de wereld mee.

Wil je ook leren hoe je je kan verbinden met de natuurtijd? Of ontdekken hoe je je met de natuur kan verbinden? Of een nieuw perspectief verkennen? Je bent van harte welkom bij een van de activiteiten van Anaya Academy.

Als het allemaal goed gaat, ziet het er naar uit dat we vanaf 11 mei weer in groepen buiten mogen zijn in de openlucht. En dat betekent in ieder geval dat de trainingen, workshops en opleidingen weer een begin kunnen maken. Daar ben ik ontzettend blij mee. Hoewel de verstilling de afgelopen tijd ook van alles heeft gebracht -zo komt er voor de zomer een nieuw boek getiteld In Spirit van mij uit- voelt het alsof het langzamerhand tijd wordt elkaar weer in levende lijve te kunnen ontmoeten. De online ontmoetingen bieden een uitkomst, maar het is mij al vaker gebleken dat als ik iemand daarna ‘live’ ontmoet er een hele andere dimensie van het menselijke zijn bijkomt. Net zoals dat je vele foto’s van bomen kan bekijken maar als je eenmaal werkelijk met je hoofd tegen een boomstam kan leunen, je de boom heel anders waarneemt, anders beleeft. Zo is dat met het menselijke contact ook. We nemen veel waar dan alleen het ‘plaatje’ het is ons hele zijn waarmee we kennis maken bij een ontmoeting. Ik wens iedereen de komende weken mooie ontmoetingen toe in de natuur en hoop je na 11 mei te ontmoeten bij een van de activiteiten van Anaya Academy.

De opleiding tot Anaya Shinrin Yoku Natuurgids die in juni van start gaat is vol. In september zijn er nog enkele plaatsen vrij.

Voor de training ReConnect with Nature die in juni van start gaat zijn nog enkele plekken vrij. Mail of bel gerust voor meer informatie.

Wordt 2021 het jaar van de natuur? Gezien de tijd die we er hebben doorgebracht het afgelopen jaar mag je hopen van wel. De natuur heeft ons al die tijd met open armen ontvangen. Vanavond start Anaya Academy met de eerste Nature Experience Online. In de Nature Experience word je meegenomen in deze wijsheid en vormen van verbinding en ontdek je hoe je de natuur in je leven kan betrekken zonder dat je er daadwerkelijk hoeft te zijn. Natuurlijk kan je een plek op zoeken in de tuin of in een bos maar je kan ook gewoon vanuit huis aan een Nature Experience deelnemen. Je bent van harte welkom!

Vorige week zijn er nieuwe plannen ontwikkeld samen met Het Nationaal Park De Hoge Veluwe. De workshops Outdoor Meditatie en Shinrin Yoku gaan ook in 2021 door. Tevens organiseer ik in samenwerking met zangeres Hildgard Mandos een Tribute to Nature. Drie avonden vol poezie, muziek en natuur. Er komt ook een Outdoor Meditatie Weekend en een ReConnect with Nature dag. Kortom veel om naar uit te kijken in 2021! Meer informatie volgt nog.

Nu door corona veel activiteiten stil liggen, richt ik mij op het bezinnen en reflecteren van deze tijd en wat er allemaal gebeurt. Daarbij probeer ik steeds de natuur als perspectief mee te nemen. Wat leert de natuur ons over het tijdperk waarin we zijn beland? Hoe houden we vol? Wat geeft ons moed? Wat kunnen we leren van de zingende vogel, het verdronken klavertje vier of misschien zelfs het virus zelf? Je kan de schrijfsels vinden op www.coronaflarden.nl . Ik post nagenoeg iedere dag een nieuwe gedachte, beleving of inzicht.

De inschrijving voor het Outdoor Meditatie Weekend van 12-14 juni is geopend! Je kan je nu inschrijven voor dit bijzondere unieke weekend in Het Nationaal Park De Hoge Veluwe.

Activiteiten als stiltewandelingen, Shinrin Yoku, Outdoor Mediatie en natuuryoga zijn onderdeel van het programma. Wie zich onderdompelt in de weldaad van de natuur ervaart een positief effect op de gezondheid. Stress vermindert en het immuunsysteem wordt versterkt zo blijkt uit onderzoek van de Japanse wetenschapper Yoshifumi Miyazaki (2018).

Door de rust in Het Park ervaar je de helende krachten van de natuur op een bijzondere wijze.

Bij de verschillende activiteiten wordt steeds gewerkt aan de balans tussen het lichaam, het innerlijk, de geest en het emotionele- en spirituele welzijn. Je ontdekt hoe je als mens altijd verbonden bent met de natuur. Dit geeft innerlijke rust en een gevoel van ruimte in jezelf.

Programma
Op vrijdagavond vindt de ontvangst plaats waarbij tijd is voor kennismaking. In de avond zal er een natuurmeditatie zijn. De ochtenden beginnen met natuur-yoga. Zowel op zaterdag als zondag trekken we het bos in om Shinrin Yoku en Outdoor Meditatie te beoefenen. Op zaterdagavond wordt er gezamenlijk buiten gekookt op een houtvuur op een bijzondere locatie in het park. Op zondag wordt het weekend rond 14.00 afgesloten en gaat iedereen uitgerust en vol natuurinspiratie weer huiswaarts.

Inschrijven kan via de site van de hogeveluwe www.hogeveluwe.nl of ga direct naar de link: Outdoor Meditatie Weekend

Een paar weken geleden had ik de eer om de gehele redactie van Hoogtelijn (een magazine van de Koninklijke Nederlandse Klim- en Bergsport vereniging) onder te dompelen in de mysterie van het bos. De volgende ochtend namen we pen en papier ter hand en onderzochten we de wegen naar het creatief schrijven. Twee bijzondere bijeenkomsten met bijzondere mensen. Peter Daalder, hoofdredacteur, schreef daarover het volgende:

‘Beitske Bouwman leerde ons in stilte de natuur beleven, liet ons bewust lopen, kijken als een roofvogel, luisteren als een vleermuis, ruiken als een beer, voelen als een spin en proeven als een vlinder. Met shinrin-yoku werden we ondergedompeld in de bossen en heidevelden van Otterlo. Wij lieten de natuur bezit nemen van ons zijn, kwamen tot rust, voelden nauwelijks de kou, hoorden de wind en hebben het zijn als zesde zintuig toegevoegd.


Met een voorwerp dat we vonden in de natuur experimenteerden we de volgende dag, opnieuw onder de prettige, rustige en ter zake kundige begeleiding van Beitske. Opdrachten waren schrijven vanuit een verschillend perspectief, met feit en fictie, spelen met woorden en taal. Creatief schrijven is een weldaad. Om te doen en, als het goed is, om te lezen.’

Peter Daalder
Hoofdredacteur Hoogtelijn (NKBV)

(foto bovenstaand is van Dim van den Heuvel)

Heb je ook interesse om Schrijven met Shinrin Yoku te combineren voor een sessie, weekend of training? Neem dan gerust contact op.

Anemoia de film van Pelle Nijburg is geselecteerd voor de studentencompetitie van het Nederlands FIlm Festival in Utrecht. Pelle filmde hiervoor onder andere een workshop Shinrin Yoku die ik in Het Nationaal Park De Hoge Veluwe geef. Anemoia is een korte documentaire waarin Anna probeert vat te krijgen op haar complexe mentale toestand. Ze heeft last van anemoia: het constante verlangen naar een bestaan in een andere tijd of op een andere plek. Terwijl dagdromen zich blijven aandienen, wordt de wens naar een leven in het ‘hier en nu’ alsmaar onbereikbaarder. Bovenstaande still is genomen tijdens de workshop in Het Park De Nationale Hoge Veluwe. Mocht je de film willen zien, de première is op 28 september in Utrecht. Kaarten zijn te bestellen via de site van NFF.

Op 6 juli aanstaande vindt er een groot festival plaats ter ere van het 20-jarig bestaan van Beleef Buitengewoon van Omroep Gelderland. Op het terrein van Buitenplaats Beekhuizen worden diverse workshops en activiteiten georganiseerd. Ik zal er zowel Shirin Yoku workshops geven als kleine mini-intensives waarbij je op bijzondere individuele wijze wordt uitgenodigd je onder te dompelen in de natuur.

In de aanloop van dit festival ben ik op zondag 30 juni op radio Gelderland te horen waarin verslaggever Laurens Tijink verslag zal doen van zijn eerste bosbad.

Aanmelden voor deze dag kan via Omroep Gelderland .